Kayısı fidanı · Sertifikalı

Şekerpare Kayısı Fidanı

Adını tadından alan; küçük–orta irilikte, belirgin kırmızı yanaklı meyveler veren verimli bir sofralık kayısı çeşidi.

Dalında olgunlaşmakta olan sarı renkli Şekerpare kayısıları

Sertifikalı fidan

Şekerpare Kayısı Fidanı özellikleri

Köken: Malatya seleksiyonu; kökeni kesin olarak bilinmiyor
Kullanım: Sofralık
Meyve ağırlığı: 25–35 g (küçük–orta)
Kabuk: Sarımtırak zemin, koyu kırmızı yanak; paslanma ve benek görülebilir
Tat ve doku: Tatlı, sulu ve aromalı; orta sert et
Suda çözünür kuru madde: %18–22
Çekirdek: Etten ayrılır; çekirdek içi tatlı
Ağaç yapısı: Kuvvetli gelişen, yayvan taçlı, yüksek verimli
Hasat dönemi: Malatya'da temmuzun ikinci haftası; sıcak yörelerde haziran
Tozlanma: Kendine uyuşmaz; Şalak uygun tozlayıcılar arasında

Çeşit hakkında

Şekerpare Kayısı Fidanı hakkında

Şekerpare kayısı fidanı, taze tüketim için yetiştirilen yerli sofralık çeşitlerin en bilinenlerindendir. Kayısı Araştırma Enstitüsü kayıtlarına göre çeşidin kökeni kesin olarak bilinmemektedir: 1941'de Malatya Kayısı Araştırma İstasyonu'nda kurulan don seleksiyon bahçesindeki 64/19 numaralı kayısıya sonradan Şekerpare adı verilmiştir. Günümüzde Malatya'nın yanı sıra Akdeniz yöresinde de yaygın olarak yetiştirilir.

Meyveleri küçük–orta irilikte (25–35 g), oval-eliptik ve belirgin biçimde asimetriktir. Sarımtırak zemin üzerinde koyu kırmızı bir yanak oluşturur; kabukta paslanma ve benekler görülebilir. Meyve tatlı, sulu ve aromalıdır, et sertliği ortadır. Çekirdek etten kolayca ayrılır ve çekirdek içi tatlıdır.

Ağaçları kuvvetli gelişir, yayvan taç yapar ve yüksek verimlidir. Malatya koşullarında temmuzun ikinci haftasında olgunlaşır; yani oradaki çeşitler arasında erkenci değil, orta-geç bir çeşittir. Daha sıcak ve alçak yörelerde ise olgunlaşma haziran ayına kayabilir.

Yetiştirme bilgileri

Şekerpare'nin soğuklama ihtiyacı kaynaklara göre 900–950 saat civarındadır; bu ihtiyaç Niğde gibi kışı soğuk geçen yüksek yörelerde rahatlıkla karşılanır. Diğer kayısılar gibi ilkbahar geç donlarına duyarlıdır. Malatya'da 2004 yılındaki geç dondan sonra yapılan gözlemlerde Şekerpare'nin Şalak'a göre daha az etkilendiği bildirilmiştir; ancak bu tek bir yıla ait bir gözlemdir ve iyi yer seçiminin önemini azaltmaz.

Şekerpare kendine uyuşmazdır. Malatya'daki tozlama denemelerinde Tokaloğlu, Hasanbey ve Iğdır Şalak uygun tozlayıcılar olarak belirlenmiştir; Şalak ile Şekerpare birbirini karşılıklı tozlayabildiği için sofralık bahçede iyi bir ikili oluşturur. Şekerpare çiçek tozu Hacıhaliloğlu için de iyi sonuç vermiştir; ancak tersi geçerli değildir, Hacıhaliloğlu çiçek tozuyla Şekerpare'de meyve tutumu düşük kalmıştır.

Yüksek verimli bir çeşit olduğundan yüklü yıllarda meyve seyreltmesi, meyve iriliğini korumaya yardımcı olur. Sulamada düzen önemlidir; dengesiz su verilmesi meyvede çatlama ve dökülmeye yol açabilir. Uygun anaç seçeneği için bize danışabilirsiniz.

Dikim ve bakım ipuçları

Sofralık bir bahçe kuruyorsanız Şekerpare'yi Şalak ile birlikte dikin; iki çeşit birbirinin tozlayıcısıdır.
Hacıhaliloğlu bahçesine Şekerpare ekleyerek ana çeşidin tozlanmasını destekleyebilirsiniz; Şekerpare'nin kendisi için ise ikinci bir uyumlu tozlayıcı gerekir.
Taze kayısı çabuk yumuşar; hasadı kademeli yapın ve toplanan meyveyi serin bir yerde kısa sürede değerlendirin.
Kabuktaki hafif paslanma çeşide özgüdür; ortası çökük, kırmızı haleli küçük lekeler ise çil hastalığına işaret edebilir.
Çile karşı koruyucu ilaçlamalar sonbaharda yaprak dökümünden sonra ve ilkbaharda çiçek tomurcukları açılmadan önce yapılır; ruhsatlı ürünleri teknik talimata uygun kullanın.

Bu fidan için teklif al Hemen ara

SSS

Şekerpare Kayısı Fidanı hakkında sık sorulanlar

Şekerpare kayısısı erkenci mi?

Bölgeye göre değişir. Kayısı Araştırma Enstitüsü verilerine göre Malatya'da temmuzun ikinci haftasında olgunlaşır ve oradaki çeşitler arasında geç grupta yer alır. Akdeniz yöresinin sıcak ve alçak kesimlerinde ise haziranda hasat edilebilir.

Şekerpare kayısı ağacı tek başına meyve verir mi?

Yeterli meyve vermez, çünkü Şekerpare kendine uyuşmaz bir çeşittir. Araştırmalarda Şalak, Tokaloğlu ve Hasanbey uygun tozlayıcılar olarak belirlenmiştir. Tozlayıcının Şekerpare ile aynı dönemde çiçek açması gerekir.

Şekerpare kayısısı kurutulur mu?

Şekerpare enstitü kayıtlarında sofralık olarak sınıflandırılır; suda çözünür kuru madde oranı (%18–22) kurutmalık çeşitlerden düşüktür. Evde kurutma, reçel ve komposto için kullanılabilir, ancak ticari kuru kayısı üretiminde Hacıhaliloğlu tipi çeşitler tercih edilir.

Şekerpare meyvesindeki lekeler hastalık mı?

Şekerpare'de kabuktaki hafif paslanma ve benekler çeşide özgü bir görünüm olarak tanımlanır. Buna karşılık ortası çökük, çevresi kırmızımsı halkalı küçük lekeler çil hastalığının belirtisi olabilir. Emin değilseniz bir ziraat mühendisine danışın.